Başkasının Aklıyla Yaşayanlar çoğunlukta.

İnsan bazen kendi hayatını yaşamaz.
Sadece başkalarının anlattığı hikâyelerin içinde rol alır.
Birileri gelir…
“Öyle yapma.” der.
“Bu doğru değil.” der.
“Ben olsam…” diye başlayan cümlelerle hayatının direksiyonuna oturur.
Ve sen fark etmeden…
Kendi yolundan inersin.
Çünkü sana anlatılanları gerçek sanırsın.
Oysa çoğu zaman sana anlatılan şeyler gerçek değil…
Sadece bir başkasının korkularının tercümesidir.
Bir kadına “erkeklere güvenilmez” derler.
Bir adama “kimseye fazla değer verme” öğretirler.
Bir girişimciye “batarsın” diye fısıldarlar.
Ve ilginç olan şu:
Bunu söyleyenlerin çoğu… kendi yaralarını anlatır, ama sana hayat dersi diye sunar.
Sen de o yaraları, kendi kaderin zannedersin.
İnsan zihni tembeldir.
Araştırmak yerine inanmayı sever.
Sorgulamak yerine kabullenir.
Çünkü başkasının fikrine tutunmak…
Kendi gerçeğini aramaktan daha az yorucudur Bununla birlikte bedeli ağırdır.
Çünkü başkasının fikriyle kurulan bir hayat, asla sana ait olmaz.
Bir düşün…
Kaç kararını gerçekten sen verdin?
Kaç ilişkiye kendi kalbinle başladın?
Kaç hayali kendi cesaretinle büyüttün?
Kaç kez, sadece birinin sözü yüzünden geri çekildin?
En tehlikeli olan ne biliyor musun?
Bir süre sonra artık başkaları konuşmaz…
Sen, onların sesiyle düşünmeye başlarsın.
“Olmaz.”
“Yapamazsın.”
“Saçmalama.”
Bunlar senin sesin değildir. Sadece içinde yer etmiş yabancıların yankısıdır.
Gerçek, başkasının anlattığı gibi değildir.
Gerçek… senin deneyimlediğin şeydir.
Sen hiç denemeden vazgeçersen,
hiç tanımadan yargılarsan,
hiç araştırmadan inanırsan; gerçeği değil, başkalarının hikâyelerini yaşarsın.
İletişim dediğin şey sadece konuşmak değildir.
İletişim, zihnini kime teslim ettiğindir.
Kimi dinlediğin…
Kime inandığın…
Kimin cümleleriyle kendini tanımladığın…
İşte hayatın tam olarak orada şekillenir.
Şunu unutma:
Herkes konuşur.
Ama herkes doğruyu söylemez.
Herkes yorum yapar.
Ama herkes gerçeği bilmez.
Ve herkes yaşar…
Ama herkes farkında değildir.
Bu yüzden… Duyduğun her şeyi doğru kabul etme. Her fikri kendine ait sanma. Her korkuyu kaderin zannetme.
Dur.
Bak.
Araştır.
Deneyimle.
Çünkü gerçek, başkalarının anlattığı yerde değil…
Senin cesaret ettiğin yerde başlar.
Ve belki de en acı gerçek şudur:
Bazı insanlar hayatı kaçırmaz… Sadece hiç kendileri yaşamamıştır.

Sinem Boyan
İletişim Eğitmeni | Yazar | Program Yapımcısı | Sunucu